Bibliographic criteria: none
Searching Entire Database for mesos

Your search found 83 occurrences

Click here for a KWIC Report

This page contains the first 25 occurrences. Please follow the link(s) at the bottom of the page to see the rest of the occurrences your search found.


1. Apollodorus. Library and Epitome [ Apollod. book 2 chapter 5 section 11 ]

δὲ Ἄρεος καὶ Πυρήνης εἰς μονομαχίαν αὐτὸν προεκαλεῖτο. Ἄρεος δὲ τοῦτον ἐκδικοῦντος καὶ συνιστάντος μονομαχίαν, βληθεὶς κεραυνὸς μέσος ἀμφοτέρων διαλύει τὴν μάχην. βαδίζων δὲ δι’ Ἰλλυριῶν, καὶ σπεύδων ἐπὶ ποταμὸν Ἠριδανόν, ἧκε πρὸς νύμφας Διὸς καὶ


2. Apollodorus. Library and Epitome [ Apollod. book 2 chapter 5 section 12 ]

παρασχέσθαι, μίαν τῶν Ἅιδου βοῶν ἀπέσφαξεν. δὲ νέμων αὐτὰς Μενοίτης Κευθωνύμου προκαλεσάμενος εἰς πάλην Ἡρακλέα, ληφθεὶς μέσος καὶ τὰς πλευρὰς κατεαγεὶς ὑπὸ Περσεφόνης παρῃτήθη. αἰτοῦντος δὲ αὐτοῦ Πλούτωνα τὸν Κέρβερον, ἐπέταξεν Πλούτων ἄγειν


3. Aristophanes. Acharnians [ Ar. Ach. card 566 line 570 ]

φίλ’ φυλέτα·
εἴτε τις ἔστι ταξίαρχος στρατηγὸς
570  τειχομάχας ἀνήρ, βοηθησάτω
τις ἀνύσας. ἐγὼ γὰρ ἔχομαι μέσος.
πόθεν βοῆς ἤκουσα πολεμιστηρίας;
ποῖ χρὴ βοηθεῖν; ποῖ κυδοιμὸν ἐμβαλεῖν;
τίς Γοργόν’ ἐξήγειρεν ἐκ τοῦ


4. Aristophanes. Frogs [ Ar. Ran. card 460 line 465 ]


ὃς τὸν κύν’ ἡμῶν ἐξελάσας τὸν Κέρβερον
ἀπῇξας ἄγχων κἀποδρὰς ᾤχου λαβών,
ὃν ἐγὼ ’φύλαττον. ἀλλὰ νῦν ἔχει μέσος·
470  τοία Στυγός σε μελανοκάρδιος πέτρα
Ἀχερόντιός τε σκόπελος αἱματοσταγὴς
φρουροῦσι, Κωκυτοῦ τε περίδρομοι κύνες,
ἔχιδνά θ’


5. Aristophanes. Frogs [ Ar. Ran. card 937 line 955 ]

κάλλιστα περί γε τούτου.
ἔπειτα τουτουσὶ λαλεῖν ἐδίδαξα
φημὶ κἀγώ.
955  ὡς πρὶν διδάξαι γ’ ὤφελες μέσος διαρραγῆναι.
λεπτῶν τε κανόνων ἐσβολὰς ἐπῶν τε γωνιασμούς,
νοεῖν ὁρᾶν ξυνιέναι στρέφειν ἐρᾶν τεχνάζειν,
κάχ’


6. Aristophanes. Knights [ Ar. Eq. card 384 line 385 ]

καὶ τὸ πρᾶγμ’
ἦν ἄρ’ οὐ φαῦλον ὧδ’... ἀλλ’ ἔπιθι καὶ στρόβει,
μηδὲν ὀλίγον ποίει. νῦν γὰρ ἔχεται μέσος·
ὡς ἐὰν νυνὶ μαλάξῃς αὐτὸν ἐν τῇ προσβολῇ,
390  δειλὸν εὑρήσεις· ἐγὼ γὰρ τοὺς τρόπους ἐπίσταμαι.


7. Aristotle. Eudemian Ethics [ Arist. Eth. Eud. section 1229a line 5 ]

καὶ μὴ δεῖ φοβεῖται, δὲ θρασὺς καὶ μὴ δεῖ θαρρεῖ· δ’ ἀνδρεῖος ἄμφω δεῖ, καὶ ταύτῃ μέσος ἐστίν. γὰρ ἂν λόγος κελεύῃ, ταῦτα καὶ θαρρεῖ καὶ φοβεῖται. δὲ λόγος τὰ μεγάλα λυπηρὰ καὶ φθαρτικὰ


8. Aristotle. Eudemian Ethics [ Arist. Eth. Eud. section 1231b line 20 ]

δεῖ καὶ ὁποίοις οὐ δεῖ καὶ ἐπὶ πολλοῖς, δ’ ἀνδραποδώδης τοὐναντίον), δῆλον ὅτι ἔστι τις καὶ μέσος τῆς ἀνισότητος. ἐπεὶ οὖν ἡμαρτημέναι ἀμφότεραι αἱ ἕξεις ἐκεῖναι, φανερὸν ὅτι ἐπιεικὴς μέση τούτων ἕξις· οὔτε γὰρ


9. Aristotle. Eudemian Ethics [ Arist. Eth. Eud. section 1231b line 25 ]

πραότης βελτίστη ἕξις περὶ ταῦτα τὰ πάθη ἐστίν, εἴη καὶ πραότης μεσότης τις, καὶ πρᾶος μέσος τοῦ χαλεποῦ καὶ τοῦ ἀνδραποδώδους. ἔστι δὲ καὶ μεγαλοψυχία καὶ μεγαλοπρέπεια καὶ ἐλευθεριότης μεσότητες.


10. Aristotle. Eudemian Ethics [ Arist. Eth. Eud. section 1233a line 1 ]

ἀμφοτέροις, ὅστις ὢν ἄξιος μεγάλων ἀξιοῖ αὐτὸς ἑαυτὸν τούτων, καὶ τοιοῦτός ἐστιν οἷος ἀξιοῦν ἑαυτόν. οὗτος ἐπαινετὸς καὶ μέσος τούτων. ἐπεὶ οὖν περὶ τιμῆς αἵρεσιν καὶ χρῆσιν καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν τῶν ἐντίμων ἀρίστη ἐστὶ διάθεσις


11. Aristotle. Eudemian Ethics [ Arist. Eth. Eud. section 1233b line 20 ]

τοῦ ἐπιχαιρεκάκου πάθος ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀνώνυμον, ἀλλ’ ἔχων δῆλος, ἐπὶ τὸ χαίρειν ταῖς παρὰ τὴν ἀξίαν κακοπραγίαις. μέσος δὲ τούτων νεμεσητικός, καὶ ἐκάλουν οἱ ἀρχαῖοι τὴν νέμεσιν, τὸ λυπεῖσθαι μὲν ἐπὶ ταῖς παρὰ τὴν ἀξίαν


12. Aristotle. Eudemian Ethics [ Arist. Eth. Eud. section 1233b line 35 ]

τὰ δὲ μή, καὶ πρὸς τοὺς ἀξίους οὕτως ἔχων σεμνός. δὲ ἀληθὴς καὶ ἁπλοῦς, ὃν καλοῦσιν αὐθέκαστον, μέσος τοῦ εἴρωνος καὶ ἀλαζόνος. μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ χείρω καθ’ αὑτοῦ ψευδόμενος μὴ ἀγνοῶν εἴρων,


13. Aristotle. Eudemian Ethics [ Arist. Eth. Eud. section 1234a line 1 ]

πεπνυμένος· καὶ ὅλως μὲν φιλαλήθης, δὲ φιλοψευδής. ἔστι δὲ καὶ εὐτραπελία μεσότης, καὶ εὐτράπελος μέσος τοῦ ἀγροίκου καὶ δυστραπέλου καὶ τοῦ βωμολόχου. ὥσπερ γὰρ περὶ τροφὴν σικχὸς τοῦ παμφάγου διαφέρει τῷ


14. Aristotle. Eudemian Ethics [ Arist. Eth. Eud. section 1234a line 20 ]

γὰρ τὸν δυνάμενον τοιαῦτα πορίζεσθαι ἐφ’ ὅσοις ἡσθήσεται <> εὖ κρίνων, κἂν εἰς αὐτὸν τὸ γελοῖον, μέσος ἔσται τοῦ φορτικοῦ καὶ τοῦ ψυχροῦ. δ’ ὅρος οὗτος βελτίων τὸ <μὴ> λυπηρὸν εἶναι τὸ λεχθὲν τῷ


15. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1107b line 30 ]

δεῖ καὶ ἧττον, λέγεται δ’ μὲν ὑπερβάλλων ταῖς ὀρέξεσι φιλότιμος, δ’ ἐλλείπων ἀφιλότιμος, δὲ μέσος ἀνώνυμος. ἀνώνυμοι δὲ καὶ αἱ διαθέσεις, πλὴν τοῦ φιλοτίμου φιλοτιμία. ὅθεν ἐπιδικάζονται οἱ ἄκροι τῆς μέσης χώρας·


16. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1108a line 20 ]

ἐπὶ τῶν ἄλλων, αὐτοὺς ὀνοματοποιεῖν σαφηνείας ἕνεκα καὶ τοῦ εὐπαρακολουθήτου. περὶ μὲν οὖν τὸ ἀληθὲς μὲν μέσος ἀληθής τις καὶ μεσότης ἀλήθεια λεγέσθω, δὲ προσποίησις μὲν ἐπὶ τὸ μεῖζον ἀλαζονεία καὶ ἔχων


17. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1108a line 20 ]

δ’ ἐπὶ τὸ ἔλαττον εἰρωνεία καὶ εἴρων < ἔχων>. περὶ δὲ τὸ ἡδὺ τὸ μὲν ἐν παιδιᾷ μὲν μέσος εὐτράπελος καὶ διάθεσις εὐτραπελία, δ’ ὑπερβολὴ βωμολοχία καὶ ἔχων αὐτὴν βωμολόχος, δ’ ἐλλείπων


18. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1108a line 30 ]

γὰρ αἰδὼς ἀρετὴ μὲν οὐκ ἔστιν, ἐπαινεῖται δὲ καὶ αἰδήμων. καὶ γὰρ ἐν τούτοις μὲν λέγεται μέσος, δ’ ὑπερβάλλων, ὡς καταπλὴξ πάντα αἰδούμενος· δ’ ἐλλείπων μηδὲν ὅλως ἀναίσχυντος, δὲ


19. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1108a line 35 ]

δ’ ὑπερβάλλων, ὡς καταπλὴξ πάντα αἰδούμενος· δ’ ἐλλείπων μηδὲν ὅλως ἀναίσχυντος, δὲ μέσος αἰδήμων. νέμεσις δὲ μεσότης φθόνου καὶ ἐπιχαιρεκακίας, εἰσὶ δὲ περὶ λύπην καὶ ἡδονὴν τὰς ἐπὶ τοῖς


20. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1123b line 10 ]

γὰρ ἂν ἐποίει, εἰ μὴ τοσούτων ἦν ἄξιος; ἔστι δὴ μεγαλόψυχος τῷ μὲν μεγέθει ἄκρος, τῷ δὲ ὡς δεῖ μέσος· τοῦ γὰρ κατ’ ἀξίαν αὑτὸν ἀξιοῖ· οἳ δ’ ὑπερβάλλουσι καὶ ἐλλείπουσιν. εἰ δὴ μεγάλων ἑαυτὸν ἀξιοῖ ἄξιος


21. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1127a line 5 ]

δὲ τῷ καλῷ καὶ τῷ συμφέροντι. καὶ ἡδονῆς δ’ ἕνεκα τῆς εἰσαῦθις μεγάλης μικρὰ λυπήσει. μὲν οὖν μέσος τοιοῦτός ἐστιν, οὐκ ὠνόμασται δέ· τοῦ δὲ συνηδύνοντος μὲν τοῦ ἡδὺς εἶναι στοχαζόμενος μὴ διά τι ἄλλο ἄρεσκος,


22. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1127a line 20 ]

καὶ μὴ ὑπαρχόντων καὶ μειζόνων ὑπάρχει, δὲ εἴρων ἀνάπαλιν ἀρνεῖσθαι τὰ ὑπάρχοντα ἐλάττω ποιεῖν, δὲ μέσος αὐθέκαστός τις ὢν ἀληθευτικὸς καὶ τῷ βίῳ καὶ τῷ λόγῳ, τὰ ὑπάρχοντα ὁμολογῶν εἶναι περὶ αὑτόν, καὶ οὔτε


23. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1127a line 30 ]

τὸ μὲν ψεῦδος φαῦλον καὶ ψεκτόν, τὸ δ’ ἀληθὲς καλὸν καὶ ἐπαινετόν. οὕτω δὲ καὶ μὲν ἀληθευτικὸς μέσος ὢν ἐπαινετός, οἱ δὲ ψευδόμενοι ἀμφότεροι μὲν ψεκτοί, μᾶλλον δ’ ἀλαζών. περὶ ἑκατέρου δ’ εἴπωμεν, πρότερον δὲ


24. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1128a line 30 ]

δ’ ἴσως καὶ σκώπτειν. δὴ χαρίεις καὶ ἐλευθέριος οὕτως ἕξει, οἷον νόμος ὢν ἑαυτῷ. τοιοῦτος μὲν οὖν μέσος ἐστίν, εἴτ’ ἐπιδέξιος εἴτ’ εὐτράπελος λέγεται. δὲ βωμολόχος ἥττων ἐστὶ τοῦ γελοίου, καὶ οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε


25. Aristotle. Nicomachean Ethics [ Arist. Eth. Nic. bekker page 1150a line 20 ]

γὰρ τοῦτον μὴ εἶναι μεταμελητικόν, ὥστ’ ἀνίατος· γὰρ ἀμεταμέλητος ἀνίατος. δ’ ἐλλείπων ἀντικείμενος, δὲ μέσος σώφρων. ὁμοίως δὲ καὶ φεύγων τὰς σωματικὰς λύπας μὴ δι’ ἧτταν ἀλλὰ διὰ προαίρεσιν. τῶν δὲ μὴ


Results Bibliography

Apollodorus, Library and Epitome (XML Header) [genre: prose] [word count] [Apollod.].

Aristophanes, Acharnians (XML Header) [genre: poetry; drama; comedy] [word count] [Ar. Ach.].

Aristophanes, Frogs (XML Header) [genre: poetry; drama; comedy] [word count] [Ar. Ran.].

Aristophanes, Knights (XML Header) [genre: poetry; drama; comedy] [word count] [Ar. Eq.].

Aristotle, Eudemian Ethics (XML Header) [genre: prose] [word count] [Arist. Eth. Eud.].

Aristotle, Nicomachean Ethics (XML Header) [genre: prose] [word count] [Arist. Eth. Nic.].

Retrieve all occurrences

Click here for a KWIC Report


Powered by PhiloLogic