Henry George Liddell; Robert Scott [1940], A Greek-English Lexicon; Machine readable text (Trustees of Tufts University, Oxford) [word count] [greatscott12].
Previous Page

Next Page

-- 314 --

βήθυλοςβήθυλος· εἶδος ὀρνέου, EM196.54. βῆκα· ἀναδενδράς, Hsch. βήκη· χίμαιρα, Id. βηκίαβηκία, τά,

   A = προβάτια, Hp. ap. Gal.19.88: but βηκία and βηκίον (which = ἐλελίσφακος, Ps.-Dsc.3.33, and = ψευδοδίκταμνος, ib.32), = βήχιον, Erot., Ps.-Dsc.3.112. βηκώνιον· εἶδος βοτάνης, Hsch. (leg. μηκ-). βηλάβηλά, ῶν, τά,

   A = πέδιλα, Panyas.23. βήλημαβήλημα (i.e. ϝηλ-), ατος, τό,

   A = κώλυμα, φράγμα ἐν ποταμῷ (Lacon.), Hsch., cf. IG5(1).1390.104 (Andania). βηλήσσειβηλήσσει· βληχᾶται, Hsch. βηλόθυρονβηλόθῠρον, τό,

   A door-curtain, portière, Sch.Ar.Ra.969. βήλομαιβήλομαι,

   A v. βούλομαι. βηλόςβηλός, Dor. βᾱλός (also usedin Trag., AB224), ὁ· (βαίνω):—

   A threshold, Il.1.591, A.Ch.571, Porph.Antr.14; β. ἀστερόεις Q.S.13.483. βῆμαβῆμα, Aeol. and Dor. βᾶμα, ατος, τό, (βαίνω)

   A step, pace, h.Merc.222, 345, Pi.P.3.43, A.Ch.799 (lyr.); σπουδῇ . . βημάτων πορεύεται E.Andr. 880; τοσόνδε β. διαβεβηκώς Ar.Eq.73; footfall, ἐρατὸν βᾶμα Sapph. Supp.5.17; Διὸς εὔφρονι βήματι μολεῖν to journey under the kindly guidance of Zeus, S.El.163 (lyr.); gait, β. οὐκ ὀρθόν Hippiatr.27.    2 step, as a measure of length, = 10 παλαισταί, about 2 1/2 feet, Hero *Deff. 131.    3 metaph., step, 'moment', πρόοδος ἐν τρισὶ β. διισταμένη Dam.Pr.258.    II = βάθρον, step, seat, S.OC193 (lyr.).    2 raised place or tribune to speak from in a public assembly, etc., Th.2.34, LXX Ne.8.4, etc.; in the Pnyx at Athens, ἐπὶ τὸ β. ἀναβῆναι enter public life, D.18.66; αἱ ἀπὸ τοῦ β. ἐλπίδες Id.4.45; also in the lawcourts, Id.48.31, Aeschin.3.207; of a suppliant, ἐπὶ τοῦ β. καθεδούμενον Ar.Pl.382; in the βουλευτήριον, Antipho6.40.    b tribunal of a magistrate, τοῦ ἡγεμόνος β. PTeb.434 (ii A. D.).    3 = θυμέλη, Poll.4.123; β. θεήτρου IG3.239.    4 base, pedestal, OGI219.36 (Ilium, iii B. C.), 299.15 (Pergam., ii B. C.). βῆμαβῆμα· πρόβατα, Hsch. βηματίζωβημᾰτ-ίζω, (Act. only in Hsch.)

   A measure by paces, Plb.3.39.8 (Pass.); ὁδὸς βεβηματισμένη κατὰ μίλιον Str.7.7.4:—Med., ὄμματι βηματίσαισθε τὸν ἀέρα Dionys.Eleg.3.5.    II step, walk, Aesop. 322b. βηματιστήςβημᾰτ-ιστής, οῦ, ,

   A one who measures by paces, Ath.10.442c.    II quartermaster, SIG303 (Olympia, iv B. C.). βήμεναιβήμεναι,

   A v. βαίνω. βηνῶσαβηνῶσα· ἡ φωνὴ τῶν προβάτων, Hsch. βήξβήξ, βηχός,

   A cough, , Th.2.49; , Hp.Prog.14, Phryn.Com.60, Arist.de An.420b33, Thphr.HP3.18.3. βηράνθεμονβηράνθεμον (i. e. ϝηρ-) · νάρκισσος, Hsch. βήρβηβήρβη· κωδύα (-δία cod.) μήκωνος, Hsch. βήρηξβήρηξ, ηκος, , a kind of

   A loaf, Ar. in Gloss.Oxy.1801.59 (pl.), Ath.3.114f, AB226, Hsch. (who also has βήραξ); cf. βάραξ, πάραξ. βηρίδεςβηρίδες,

   A = ἐμβάδες, Hsch. βηρίχαλκον· μάρα[ν]θον (Lacon.), Id. βηρύλλιοςβηρύλλιος,

   A = ἀειζωον τὸ μέγα, Ps.-Dsc.4.88.    2 = ἀνεμώνη ἡ Φοινικῆ, Osthanes ap.eund.2.176; cf. Hsch. s.v. βήρυλλος. βήρυλλοςβήρυλλος, ,

   A gem of sea-green colour, beryl, LXX To.13.17, D.P. 1012, Tryph.70, PHolm.8.10, al.; Ἰνδὴ β. AP9.544 (Adaeus); β. λίθος Luc.VH2.11:—Dim. βηρύλλιον, τό, LXX Ex.28.20, D.S.2.52. βηρυσσεύεινβηρυσσεύειν· σπείρειν (perh. σπειρᾶν), Hsch.; cf. μηρύειν. βῆρυςβῆρυς· ἰχθύς, Hsch.; cf. μῆρυξ. βήσαλονβήσαλον (or βισ-), τό,

   A brick, Alex.Trall.9.2:—hence βησαλικόν, τό, brick-work, Hero *Stereom.1.76. βησασᾶβησασᾶ, usu. indecl., but acc. βησασᾶν v.l. in Dsc.3.46:—

   A Syrian rue, Antyll. ap. Orib. 10.23.26, etc.: βησάς, , PMag.Par.1.800. βήσετοβήσετο,

   A v. βαίνω. βησίον, v. βησσίον. βῆσσαβῆσσα, Dor. βᾶσσα, , poet. Noun,

   A wooded combe, glen, in Hom. mostly οὔρεος ἐν βήσσῃς in the mountain glens, Il.3.34, al.; ἐν καλῇ βήσσῃ 18.588, cf. Od.19.435; κοίλη δ' ὑποδέδρομε βῆσσα τρηχεῖα h.Ap.284: pl. for sg., ἐν βήσσῃσι Od.10.210: used also by Pi., twice by S. (lyr.), OC673, Aj.197, and Arist.HA618b24.    II drinkingcup at Alexandria, broader below and narrower above, Ath.11.784b. βησσήειςβησσήεις, εσσα, εν,

   A of or like a glen, woody, ἄγκεα, δρία, Hes.Op. 389,530; οὔρεα D.P.1183; νομός Coluth.41. βησσίονβησσίον, τό,

   A cup, PHolm.16.3, Hsch., prob. in PMag.Par.1.750: βησίον Stud.Pal.20.67 (ii/iii A. D.). βήσσωβήσσω, Att. βήττω, fut.

   A βήξω Hp.Mul.1.41: aor. ἔβηξα Hdt.6.107, Hp.Prog.8: (βήξ):—cough, ll.cc., Ar.Ec.56, etc.:—Med. in act. sense, Hp.Morb.2.52:—Pass., τὰ βησσόμενα Id.Epid.1.3. βῆταβῆτα, τό, indecl.,

   A the letter β, Pl.Cra.393e, Arist.Metaph.1087a8, AP11.437 (Arat.), Luc.Herm.40, etc. (Aram. bēthaā'.) βηταρμόςβηταρμός, ,

   A dance, β. ἐνόπλιον ὠρχήσαντο A.R.1.1135. βητάρμωνβητάρμων, ονος, ,

   A dancer, in pl., Od.8.250,383, Man.2.335:—later, as Adj., καπνός Nonn.D.36.297; κάπρος ib.22.44. (βαίνω, ὰραρίσκω.) βηχίαβηχία, (or βηχίας, ), (βήξ)

   A hoarseness, Nicom.Harm.11, Exc. 4 (pl.), Menipp.Ep. βηχικόςβηχικός, ή, όν,

   A suffering from cough, γραίη f.l. in Hp.Epid.7.105.    2 good for a cough, φάρμακα Gal.11.769, al., cf. Alex.Trall.5. βήχιονβήχιον, τό,

   A colt's-foot, Tussilago Farfara, used to allay cough, Hp. Art.63, Dsc.3.112.    II slight cough, Id.Eup.2.31. βηχώδηςβηχώδης, ες,

   A coughing, Hp.Epid.1.3.    2 accompanied by, productive of coughing, κατάρροοι Id.Aph.2.31, cf. Id.Art.49 (Comp.). βίαβία, Ion. βίη [ῐ], ἡ: Ep. dat.

   A βίηφι Od.6.6:—bodily strength, force, Hom., etc.; χειρῶν βία B. 10.91:—in Hom., periphr. of strong men, βίη Ἡρακληείη Il.2.658, where the part. masc. πέρσας follows, cf. 11.690; βίη Ἐτεοκληείη, Ἰφικλείη, 4.386, Od.11.290, etc.; βίη Διομήδεος Il.5.781; also ἲς . . βίης Ἠρακληείης Hes.Th.332: so in Lyr. and Trag., Πέλοπος βία B.5.181; Τυδέως βία, Πολυνείκους β., A.Th. 571,577; φίλτατ' Αἰγίσθου β. Id.Ch.893; θήρειος β., = Κένταυροι, S. Tr.1059.    2 personified, Κράτος Βία τε A.Pr.12.    3 of the mind, οὐκ ἔστι βίη φρεσίν Il.3.45.    b of an argument, βίαν οὐκ ἔχειν πρὸς <τὸ> ἀποδειξαι Phld.Sign.9.    II act of violence, ὕβρις τε βίη τε Od.15.329: mostly in pl., κείνων γε βίας ἀποτείσεαι 11.117; βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν 16.189; βίαι ἀνέμων Il.16.213.    2 βίᾳ τινός against one's will, in spite of him, A.Th.746 (lyr.), S.Ant.79, Th.1.43, etc.; β. φρενῶν A.Th.612; β. καρδίας Id.Supp.798; β. alone as Adv., perforce, Od.15.231, B.17.10, A.Pr.74, al.; βίῃ ἐπειρᾶτο Hdt. 6.5; opp. κατὰ φύσιν, Arist.Ph.215a1; also πρὸς βίαν τινός A.Eu.5; πρὸς βίαν ἄγειν τινά Id.Pr.210, cf. S.OT805, Eup.8.10 D., Ar.V.443, etc.; opp. ἑκών, Pl.Phdr.236d; ἐκ βίας S.Ph.563, al., Herod.5.58; ὑπὸ βίης Hdt.6.107; ἀπὸ βίας D.S.20.51; of Zeus, εὐμενεῖ βία κτίσας A.Supp.1068(lyr.).    3 in Att. law, rape, βίας δίκη Sch.Pl.R.464e; βίᾳ αἰσχύνεσθαί τινα Lys.1.32.    4 = Lat. vis, βίας γραφή D C.37.31, cf. 33; μαρτύρομαι τὴν βίαν POxy.1120.11 (iii A. D.). (Cf. Skt. jyā´ jiyā´ 'preponderating power', jināti 'oppress'.) βιάζωβῐάζω,

   A constrain, Act. once in Hom., ἦ μάλα δή με βιάζετε Od.12.297; ἐβίασε τὴν γυναῖκά μου Alc.Com.29: abs., εἰ πάνυ ἐβίαζον if they used force, Hp.Epid.2.24; cf. infr.1.2:—Pass., fut. βιασθήσομαι Paus. 6.5.9: aor. ἐβιάσθην, pf. βεβίασμαι (v. infr.):—to be hard pressed or overpowered, βελέεσσι βιάζεται Il.11.589; βιάζετο γὰρ βελ. 15.727; βιασθέντες λύᾳ Pi.N.9.14; νόσῳ Ar.Fr.20 (= Trag.Adesp.70); to be forced or constrained to do, c. inf., Id.Th.890: c. acc. cogn., βιάζομαι τάδε S.Ant.66, cf. 1073; βιασθείς Id.El.575; ἐπεὶ ἐβιάσθη Th.4.44; ὑπό τινος Id.1.2; opp. ἀδικεῖσθαι, ib.77; βιασθεὶς ἄκων ἔπραξεν D.6.16; ἵνα ἢ συγχωρήσωσιν . . ἢ βιασθῶσιν Id.18.175; βιαζόμενος ὑπό τινος ἐξήμαρτεν Antipho 4.4.5; βεβιασμένοι forcibly made slaves, X.Hier.2.12; πόλεις βεβ. Id.HG5.2.23: βιαζόμενος ὑπὸ τῆς παρούσης ἀπορίας Th.7.67; τὸ βιασθέν those who are forced, Arist.Pol.1255a11; of things, τοὔνειδος ὀργῇ βιασθέν forced from one by anger, S.OT 524; τὸ βεβιασμένον forced to fit a hypothesis, Arist.Metaph.1082b2; βεβ. σχήματα forced figures of speech, D.H.Th.33, cf. Porph.Antr. 36.    2 Act., make good, suffice to discharge a debt, PFlor.56.13.    II more freq. βιάζομαι, aor. Med. ἐβιασάμην, pf. βεβίασμαι D.19.206, Men.Sam.63, D.C.46.45:—overpower by force, press hard, ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεύς Il.22.229, etc.; β. τοὺς πολεμίους dislodge them, X.An.1.4.5; β. νόμους to do them violence, Th. 8.53; βιασάμενος ταῦτα πάντα having broken through all these restraints, Lys.6.52; β. γυναῖκα force her, Ar.Pl.1092; opp. πείθειν, Lys.1.32; β. αὑτόν lay violent hands on oneself, Pl.Phd.61c, 61d; β. τινά, c. inf., force one to do, X.An.1.3.1; τί με βιάζεσθε λέγειν; Arist. Fr.44: with inf. omitted, β. τὰ σφάγια force the victims [to be favourable], Hdt.9.41; β. ἄστρα Theoc.22.9: c. dupl. acc., αὐδῶ πόλιν σε μὴ β. τόδε A.Th.1047.    2 c. acc. rei, carry by force, βιάσασθαι τὸν ἔκπλουν force an exit, Th.7.72; τὴν ἀπόβασιν Id.4.11: c. acc. neut., And.4.17, X.HG5.3.12.    3 abs., act with violence, use force, A.Pr. 1010, Ag.1509 (lyr.), S.Aj.1160, etc.; πρὸς τὸ λαμπρὸν ὁ φθόνος βιάζεται Trag.Adesp.547.12; opp. δικάζομαι, Th.1.77; β. διὰ φυλάκων force one's way, Id.7.83; β. ἐς τὸ ἔξω, β. εἴσω, ib.69, X.Cyr.3.3.69; δρόμῳ β. Th.1.63: c. inf., β. πρὸς τὸν λόφον ἐλθεῖν Id.7.79; βιαζόμενοι βλάπτειν using every effort to hurt me, Lys.9.16; but βιαζόμενοιμὴ ἀποδιδόναι refusing with violence to repay, X.HG5.3.12: esp. in part., ἵνα βιασάμενοι ἐκπλεύσωσι may sail out by forcing their way, Th.7.67; συνεξέρχονται βιασάμενοι X.An.7.8.11; ἐπὶ μᾶλλον ἔτι β. (of a famine) grow worse and worse, Hdt.1.94.    4 contend or argue vehemently, c. inf., Pl.Sph.246b; β. τὸ μὴ ὂν ὡς ἔστι κατά τι ib. 241d: abs., persist in assertion, D.21.205. βιαιοελυπίουβιαιοελυπίου, dub. in PPetr.3p.317. βιαιοθανασίαβῐαιο-θᾰνᾰσία, ,

   A violent death, Vett. Val.94.1, Paul.Al.N.2. βιαιοθανατέωβῐαιο-θᾰνᾰτέω,

   A die a violent death, Vett. Val.67.8, Ps.-Plu.Fluv.7.3. βιαιοθάνατοςβῐαιο-θάνᾰτος [θᾰ], ον,

   A dying a violent death, most freq. of suicides, Vett.Val.74.29, Paul.Al.M.2, Olymp. in Phd.p.243 N., PMag.Par.1.1950, Suid. s.v. κυνήγιον.—Freq. written βιοθάνατος. βιαιοκλώψβῐαιο-κλώψ, ῶπος, , (κλέπτω)

   A stealing forcibly, Lyc.548. βιαιομάχοςβῐαιο-μάχος (cod. Pal. -μάχας) ᾰ], ,

   A fighting violently, AP6.129 (Leon.). βιαιομαχέωβῐαιο-μᾰχέω,

   A fight at close quarters, of ships, opp. ταχυναυτεῖν, Plb.1.27.12: generally, Id.5.84.2, Phld.Rh.1.195 S. βίαιοςβίαιος [ῐ], α, ον, also ος, ον Pl.R.399a, Philostr.VA1.33: (βία):—

   A forcible, violent: Adj. once in Hom., ἔρδειν ἔργα βίαια Od.2.236, Adv. twice, by force, perforce, κατέδουσι βιαίως οἶκον Ὀδυσσῆος 2.237; γυναιξὶ παρευνάζεσθε βιαίως 22.37; freq. in all writers, ἔργα β. Thgn. 1343; νόμος ἄγει δικαιῶν τὸ βιαιότατον Pi.Fr.169; of persons, βιαιότατος τῶν πολιτῶν Th.3.36; χρόνος καταψήχει καὶ τὰ βιαιότατα Simon. 176; β. θάνατος a violent death, Hdt.7.170, Pl.R.566b, etc.; β. νόσος S.Ant.1140(lyr.); β. ἄνεμος Arist.Mete.370b9; ἐπάρδευσις Epicur.Ep. 2p.44U. (Comp.); ὁ πόλεμος β. διδάσκαλος teaches by violence, Th. 3.82; δίκη βιαίων an action for forcible rescue, Harp.; τοῖς β. or τῶν βιαίων ἔνοχος, Lys.23.12, Pl.Lg.914e; βιαίων [ἐγκαλεῖ] D.37.33; τὰ [περὶ] τῶν βιαίων ibid.; συναλλάγματα β., λαθραῖα, obligationes ex delicto, Arist.EN1131a8; κλοπαῖα καὶ β. Pl.Lg.934c. Adv. βιαίως, ἀποθανεῖν Antipho 1.26; β. σέλμα σεμνὸν ἡμένων in their irresistible might, A.Ag.182 (lyr.); χαλεπῶς καὶ β. by struggling and forcing their way, Th.3.23; firmly, σχεδίας β. ζεύξαντες Plb.3.46.1: neut. pl. as Adv., A.Supp.821 (lyr.); πρὸς τὸ β. Id.Ag.130; ἐκ τοῦ βιαιοτάτου D.H.10.36.    2 esp. of magic, β. τέχνη Philostr.VA1.33. Adv. βιαίως, σοφός a wizard, ib.1.2.    II Pass., forced, constrained, opp. ἑκούσιος, πράξεις Pl.R.603c; β. κίνησις, = παρὰ φύσιν κ., Arist.Ph.254a9, cf. Pl.Ti.64d; τὸ β., = οὗ ἔξωθεν ἡ ἀρχὴ μηδὲν συμβαλλομένου τοῦ βιασθέντος Arist.EN1110b15; ἡ β. τροφή, of the diet of athletes, Id. Pol.1338b41; πόνοι μὴ β. ib.1335b9; ὁ χρημ.ατιστὴς (sc. βίος) β. τίς ἐστιν, Id.EN1096a6; βιαιότερος λόγος Jul. Or.6.191d. Adv. -ως, = παρὰ φύσιν, κινεῖσθαι Arist.Ph.253b34: Comp. -οτέρως Gal.17(1).19.    2 = βιαιοθάνατος, PMag.Par.1.332.
Previous Page

Next Page


Henry George Liddell; Robert Scott [1940], A Greek-English Lexicon; Machine readable text (Trustees of Tufts University, Oxford) [word count] [greatscott12].
Powered by PhiloLogic