Henry George Liddell; Robert Scott [1940], A Greek-English Lexicon; Machine readable text (Trustees of Tufts University, Oxford) [word count] [greatscott69].
Previous page

Next page

-- 1624 --

σπανόςσπᾰνός, ή, όν,= σπάνιος,

   A rare, uncommon, Hsch.; lacking, mostly in compds.; esp.,= σπανοπώγων, Ptol.Tetr.144, Polem.Phgn.2.35; = malebarbis, Gloss. Adv. -νῶς, rariter, ib. ΣπανόςΣπᾱνός,, ή, όν,= Ἱσπανός, Plu.Sert.11, etc. (v. Ἱσπανός).    2 grey, = Lat. pullus, PHamb.10.17 (ii A.D.), Nonius p.882 L. σπανοσιτίασπᾰνο-σῑτία, ,

   A lack of corn or food, X.HG4.8.7, IG22.360.9, Arist.Mir.832a20, Ἀρχ. Ἐφ. 1912.61 (Gonni, iii/ii B.C.): also σπανισιτία, IG11(4).1049 (Delos, iii B.C.). σπανότεκνοςσπᾰνό-τεκνος, ον,

   A with too few children, S.E.M.5.101, Vett.Val.15.7, al., Paul.Al.O.3. ossspa?~Xnofi?~Xli/a" orig ¯ id="n95734" key="spa?~Xnofi?~Xli/a" type="main" opt="n">σπανοφιλίασπᾰνο-φῐλία, ,

   A shortage of friends, prob. in Phld.Herc.1251.21. σπανόφυλλοςσπᾰνό-φυλλος, ον,

   A lacking in leaves, of the fir, pine, etc., Thphr.HP1.10.4 codd.; v. ἀκανθόφυλλος. σπάνυδροςσπάν-υδρος, ον,

   A lacking water, Diph.Siph. ap. Ath.3.80c. σπαπιρώταςσπαπιρώτας, dub.sens. in GDI1267.24 (Pamphylian word). σπαραβάραισπαραβάραι· οἱ γερ<ρ>οφόροι, Hsch. σπάραγμασπάραγ-μα, ατος, τό,

   A piece torn off, shred, fragment, ὅσων σπαράγματα all whose mangled corpses, S.Ant.1081; σπάραγμα κόμας E. Andr.826 (lyr.); γίνεται τὰ μὲν ἀπὸ σπέρματος τὰ δ' ἀπὸ σπαραγμάτων others from slips, Arist.GA761b28: pl., σ. κρημνῶν jagged fragments, Plu.Mar.23; σ. στεφάνων fragments of . ., Id.2.463a, etc.; γραμμάτων σπαράγμασι . . οἱ σπεύδοντες γράφουσι ib.1011d.    II tearing, rending, δαμάλας διεφόρουν σπαράγμασιν E.Ba.739.    III collect. in sg.,= λατύπη, SIG996.31 (Smyrna, prob. i A.D.). σπαραγματώδηςσπαραγ-μᾰτώδης, ες,

   A convulsive, Plu.2.130d. σπαραγμόςσπαραγ-μός, ,

   A tearing, rending, mangling, δίαιμον ὄνυχα τιθεμένα σπαραγμοῖς E.Hec.656 (lyr.); σ. Βακχῶν by them, Id.Ba.735; but sparagmoi\ xai/tas, xrwto/s, etc., rending of them, Id.Ph.1525 (lyr.), Tr.453 (troch.), cf. Phld.Piet.87, etc.    II convulsion, spasm, A.Fr.169, S.Tr.778,1254; agony, Anon.Prog. in Rh.1.613 W. (pl.). σπαραγμώδηςσπαραγ-μώδης, ες,

   A f.l.for σπαραγματώδης in Plu.2.130d, and for σπασμώδης in Hp.Epid.7.18. σπαρακτέονσπᾰρακ-τέον,

   A one must irritate, τὸν στόμαχον Gal.17(1).434, cf. Sor.2.16; ἐμέτοις Antyll. ap. Orib.7.12.5. σπαρακτόνσπᾰρακ-τόν, τό,

   A rubble, Hero *Stereom.2.33. σπάραξιςσπάραξις [ᾰ], εως, ,

   A retching, Alex.Aphr.Pr.2.57; = carptus, Gloss. σπαράσσωσπᾰράσσω, Att. σπαράττω Ar.Ach.688, etc., fut.

   A -ξω A.Pr.1018: aor. ἐσπάραξα Babr.95.40, (κατ-) Ar.Ach.688, etc., fut. -ξομαι E.Andr. 1209 (in IA1458 σπαράσσεσθαι is restored for σπαράξεσθαι in pass. sense):—Pass.,pf. ἐσπάρακται (δι-) Eub.15.3:—tear, rend, esp. of dogs, carnivorous animals, and the like , σάρκας ἐσπάρασσ' ἀπ' ὀστέων E.Med. 1217; σ. τὰς γνάθους Ar.Ra.428:—Med., σπαράσσεσθαι κόμαν tear one's hair, E.Andr.1209(lyr.).    2 rend asunder, φάραγγα βροντῇ . . πατὴρ σπαράξει A.l.c.    3 metaph., pull to pieces, attack, ἄνδρα σπαράττων καὶ ταράττων καὶ κυκῶν Ar.Ach.688; σ. τινὰς τῷ λόγῳ ὥσπερ σκυλάκια Pl.R.539b; τὰς ἀρχάς D.25.50, cf. Ar.Pax641, PPetr.2p.57 (iii B.C.), Herod.5.57, Teles p.19 H.:—Pass., λώβαισι . . ἐσπαραγμένους Lyc. 656.    4 Medic., σ. τὸ στόμα τῆς κοιλίας provoke sickness, Gal.11.57; cf. σπαρακτέον:—Pass., σ. ἀνημέτως retch without being able to vomit, Hp.Coac.546.    b convulse, of an evil spirit, Ev.Marc.1.26. σπαργανάωσπαργᾰν-άω,= σπαργανόω, Pl.Lg.789e. σπαργανίζωσπαργᾰν-ίζω,= foreg., Hes. Th.485. σπαργάνιονσπαργᾰν-ιον, τό, Dim. of σπάργανον,

   A bur-reed, Sparganium ramosum, Dsc.4.21.    2 = quinquefolii radix, Plin.HN25.109.    3 v. σπάργανον 11. σπαργανιώτηςσπαργᾰν-ιώτης, ου, ,

   A child in swaddlingclothes, h.Merc.301. σπάργανονσπάργᾰν-ον, τό, (σπάργω)

   A band for swathing infants, ib.151,306, Pi.N.1.38: mostly in pl., swaddling-clothes, h.Merc.237, Pi.P.4.114; παῖς ἔτ' ὢν ἐν σπαργάνοις A.Ch.755, cf. 529,759, Ag. 1606; εἰς σπάργανά μ' αὐτὸς ἔθηκεν Epigr.Gr.314.6 (Smyrna, iii A.D.); ἐκ πρώτων σ. ab incunabulis, S.E.M.1.41; τὰ τῆς γεννήσεως εὐτελῆ σ. a mean origin, Hdn.7.1.2:—hence,    2 in Trag. and Com., objects left with an exposed child, the marks by which a person's true birth and family are identified (Lat. crepundia, monumenta), S.OT1035, Men.Pk.15, Donat. ad Ter.Eun.753; so prob. τούτου (sc. τοῦ Τηλέφου) δὸς . . μοι τὰ σ. Ar.Ach.431.    II a plant,= ὠκιμοειδές, f.l. for σπαργάνιον, Ps.-Dsc.4.28. σπαργανόωσπαργᾰν-όω,= σπάργω,

   A wrap in σπάργανα (whether 1.1 or 1.2), σπαργανώσαντες πέπλοις [τὸν παῖδα] E.Ion 955; swathe, Arist.HA584b4, Sor.1.83, al.: metaph., Clearch.Fr.26; θρίοισι ταύτην (sc. τὴν ἀμίαν) ἐσπαργάνωσα Sotad.Com.1.28; ἀχύροις σ. [τὴν χιόνα] Plu.2.691c:—Pass., Hp.Aër.20, Fract.22; βρέφος ἐσπαργανωμένον Ev.Luc.2.12. σπαργάνωμασπαργᾰν-ωμα, ατος, τό,= σπάργανον, AB304, Phot. σπαργάνωσιςσπαργᾰν-ωσις, εως, ,

   A swathing, Sor.1.83, Orib.Syn.9.9. σπαργανωτέοςσπαργᾰν-ωτέος, α, ον,

   A to be swathed, Sor.1.78. σπαργάωσπαργ-άω,= ο'ργάω,

   A to be full to bursting, swell, be ripe, μαστὸς σπαργῶν E.Ba.701, cf. Cyc.55 (lyr.); of nursing mothers, swell with milk, Pl.R.460c (metaph., Id.Smp.206d); σ. τοὺς μαστοὺς ὑπὸ γάλακτος or γάλακτι, D.H.1.79, Plu.2.320d.    2 swell with humours, τὰ ἄνω . . σ. Hp.Epid.2.6.21, cf. Gal.19.82.    3 of plants, Poll. 1.230.    II metaph., swell with desire or passion, Pl.Phdr.256a; πρὸς δόξαν Plu.2.1100a, cf. 585c; ἐπὶ τὴν βασιλείαν Id.Art.3: abs., wax wanton, be insolent, σπαργῶσαν . . τὴν ἀρχὴν ὁρῶν Pl.Lg.692a; ὀλιγαρχία-ῶσα Plu.Lyc.7; -ῶντι τῷ δήμῳ Id.Comp.Per.Fab.1. σπαργέωσπαργ-έω, = foreg., Hsch., v.l. in Q.S.14.283. σπαργήσπαργ-ή, in pl. σπαργαί· ὀργαί, ὁρμαί, Hsch. σπάργησιςσπάργ-ησις, εως, ,

   A swelling, distention, μαστῶν Dsc.3.34, cf. 2.107 (v.l. σπαργανώσεις), Sor.1.76. σπάργωσπάργ-ω, only in Ep. aor. 1,=

   A σπαργανόω, σπάρξαν ἐν φάρεϊ λευκῷ h.Ap.121. σπάργωσιςσπάργ-ωσις, εως, ,

   A f.l. for σπάργησις, μαστῶν Dsc.3.34. σπαρίζωσπᾰρίζω,= σκαρίζω, but formed from σπαίρω, acc. to Lex.Rhet.ap. Eust.416.37, cf. 947.13. σπάρνιοισπάρνιοι· ἐνθαλάττιοι πέτραι, Hsch. σπαρνοπόλιος,

   A v. σπαρτοπόλιος. σπαρνόςσπαρνός, ή, όν, poet. for σπανός, σπάνιος, A.Ag.556, Pl.Com.253, Call.Dian.19. σπάροςσπάρος [ᾰ], a sea-fish, a sort of

   A bream, Sargus annularis or Rondeletii, Epich.54, Matro Conv.81, Arist.HA508b17. σπαρταγενήςσπαρταγενής, ές,

   A producing the shrub spartos, App.Hisp.12. ΣπαρτάκειοςΣπαρτάκειος, α, ον,

   A of Spartacus, Plu.Pomp.31. σπαρτέονσπαρτέον, (σπείρω)

   A one must sow, Gp.2.13.2. σπάρτησπάρτη, ,= σπάρτον,

   A rope or cord (v. σπάρτος, ὁ), Ar.Av.815 (with a play upon Sparta), cf. Cratin.110; μαντεύεσθαι . . τῇ τῶν σπαρτῶν διατάσει dub. l. in Alciphr.2.4.15.    2 = σπαρτίον 111, Gal.12.129.    II = στάθμη, plumbline, Hsch.: cf. σπάρτος 11.2. ΣπάρτηΣπάρτη, Dor. Σπάρτα, , Sparta in Laconia, Il.2.582, etc.:—hence Advbs., Σπάρτηθεν,

   A from Sparta, Od.2.327; Σπάρτηνδε, to Sparta, 1.285:—Σπαρτιάτης [ᾱ], ου, , a Spartan, E.Or.457, Th.1.128, etc.; Ion. Σπαρτι-ήτης, εω, Hdt.1.65:—fem. Σπαρτι-ᾶτις, ιδος, , a Spartan woman, E. Andr.596, etc.; also (sc. χώρα) Laconia, Plu.2.219f; also as Adj., Σ. γυνή, χθών, E.Hel.115, Or.537, etc.; also Σπαρτιάς, άδος, St. Byz.:—Adj. Σπαρτιᾱτικός, ή, όν, Spartan, Paus.6.4.10, Luc.Salt. 46, etc. σπαρτικόςσπαρτικός, ή, όν,

   A vegetative, of souls embedded in the body, Pl. ap. Anon.Proll.Plat.10 (vi p.206 Hermann). σπαρτίνησπαρτίνη, ,=

   A σπάρτη 1.1, Ael.NA12.43. σπάρτινοςσπάρτῐνος, ον,

   A made of σπάρτος, Cratin.110; η, ον, Poll.7.181. σπαρτίονσπαρτίον, τό, Dim. of σπάρτον,

   A small cord, Ar.Pax 1247, Aeschin. Socr.41 D., Philippid.12, LXX Ge.14.23, Jo.2.18; of the cord (s) of a bedstead, Arist.Mech.856b11,18, Poll.10.36: pl. of one rope, Arist. Pr.888a21.    II cord by which the beam of a balance is suspended, Mech.850a3, 852a20.    2 = σπάρτον 1.2, LXX Jb.38.5, Ez. 40.3.    III Spanish broom, Spartium junceum, Dsc.4.154; cf. λινόσπαρτον. σπαρτιοχαίτηςσπαρτιοχαίτης, ου, ,

   A with ropy hair, Pl.Com.124. σπαρτόδτοςσπαρτόδτος, ον, (δέω A)

   A bound with σπάρτος, Opp.C.1.156, 4.415. σπαρτομέταξασπαρτομέταξα, ,=

   A vermix, dub. cj. for partus metaxa in Gloss. σπάρτονσπάρτον, τό,

   A rope, cable, Il.2.135, Hdt.5.16; of bedstead-cords, Th.4.48.    2 measuring cord, Call.Fr.158.    3 = λίνον 1.1, thread, Aen.Tact.18.17,19.    II = σπαρτίον 11, Arist.Mech.849b23,35.    III = σπάρτος 1, Id.HA627a9.    IV esparto, Stipa tenacissima, Liv. 22.20.6, Plin.HN19.26,24.65. (In signf. 1.1 not from σπάρτος 1.1 acc. to Varro ap.Gell.17.3.4, cf. Plin.HN24.65.) σπαρτοπλόκοςσπαρτο-πλόκος, ον,

   A making ropes of σπάρτος, Poll.7.181. σπαρτοπόλιοςσπαρτο-πόλιος, ον,

   A with a sprinkling of grey hairs, Men.979 (nisi leg. -όπωλις), Poll.4.133,134,151; σπαρνο- in Hsch.    II name of a gem, Plin.HN37.191. σπαρτοπώληςσπαρτο-πώλης, ου, ,

   A dealer in ropes or mats of σπάρτος, Poll.7.181. σπαρτόςσπαρτός, ή, όν, also ός, όν E.Supp.578: (σπείρω):—

   A sown, grown from seed, cultivated, Thphr.HP6.8.2, Dsc.3.37, etc.    2 of men, οἱ . . σπαρτοί τε καὶ αὐτόχθονες Pl.Sph.247c; σπαρτῶν γένος children of men, A.Eu.410.    b esp. at Thebes, Σπαρτοί, οἱ, the Sown-men, those who sprang from the dragon's teeth sown by Cadmus, and their descendants, Pi.I.1.30,7(6).10; Σπαρτῶν στάχυς E.HF5; Ἐχίων σπαρτός IG14.1285 ii 9, 1292 i 3, cf. E.Ba.1274; λόγχη σπαρτός the Theban spear, Id.Supp.578.    II scattered, of the limbs of a corpse, AP7.383 (Phil.). σπάρτοςσπάρτος, and ,=

   A σπαρτίον 111, Pl.Plt.280c, X.Cyn.9.13, Ps.-Dsc. 4.154.    2 = σπάρτον IV, Str.3.4.9.    II σπάρτος, ,= σπάρτη 1.1, Hero Spir.1.17, al.    2 = σπάρτη 11, Hsch. s.v. στάθμη, Sch.Pl. Chrm.154b; masc. in Sch.Il.Oxy.1086.23; τὸν λίθον ποτὶ τὰν σ. ἄγοντας Dor. prov. ap. Basil. in Migne Patrol.Graec.31.569. σπαρτότονοςσπαρτό-τονος, ον,

   A slung on ropes, κλίνη PTeb.793 vi 3 (ii B.C.), PUniv.Giss.10 ii 6 (ii/i B.C.). σπαρτοφόροςσπαρτο-φόρος, ον,

   A bearing the shrub σπάρτος, Str.3.4.9. σπάσιςσπάσις [ᾰ], εως, , (σπάω)

   A drawing up, traction, Arist.Pr.882b27.    II drawing in, suction, ἡ τῆς τροφῆς σ. Id.PA693a17; σπάσει πίνειν, opp. λάψει, κάψει, Id.HA595a9; cf. σπάω 111.1.    III = ἀντίσπασις, cj. for στάσις in Sor.2.11. σπάσμασπάσ-μα, ατος, τό,

   A sprain or rupture of muscular fibre, Hp.Aph. 5.25, cf. Pl. Ti.87e, D.18.198, Thphr.HP9.9.2, Gal.1.239.    2 spasm, convulsion, Arist.Pr.885a6.    II that which has been torn off, fragment, shred, Plu.Lys.12, Sull.21; τῆς φρονήσεως μόρια καὶ σ. Id.2.99c.    2 σ. ξίφους sword-blade, as drawn from the scabbard, Id.Oth.17. σπασματώδηςσπασ-μᾰτώδης, ες,= σπασμώδης, Arist.Pr.880b18 (

   A v.l. σπερματώδης), Thphr.Lass.15. σπασμόςσπασ-μός, ,=

   A σπάσμα 1.2, convulsion, spasm, Hdt.4.187, Hp.Aph.2.26, Th.2.49, Sor.1.46, al.; βρυχώμενον σπασμοῖσι S.Tr.805; fit of epilepsy, Hp.Coac.350; ἐπιληπτικοὶ σ. Sor.1.96: metaph., ἔθαλψεν ἄτης σ. S.Tr.1082.    II priapism, Ar.Lys. 845.    III violent agitation, as of the sea, D.S.3.44, Plu.Cic.32, App.BC5.90.    IV drawing, μαχαιρῶν LXX 2 Ma.5.3. σπασμώδηςσπασ-μώδης, ες,

   A convulsive, spasmodic, Hp.Prorrh.1.28, Sor.2.26; suffering from convulsions, Id.1.88; τὰ σ. attacks of cramp, Hp.Coac.100; ἀλγήματα σ. pains which are premonitory symptoms of σπασμοί, Id.Prorrh.1.114. Adv. -δῶς Gal.17(2).750, Alex.Trall.7.9. σπαστέοςσπασ-τέος, α, ον,

   A to be pulled, of weeds, Thphr.HP6.5.4. σπαστικόςσπασ-τικός, ή, όν,

   A drawing in, absorbing, τῆς τροφῆς Arist.PA683a22, cf. Pr.881b15; σ. ζῴδια Cat. Cod.Astr. 1.166, 4.152, 8(3).100. σπατάγγηςσπατάγγης, ου, , a kind of

   A sea-urchin, Sophr.102, Ar.Fr.409, Arist.HA530b4; πάταγγας acc. pl., Poll.6.47 (v.l. πάταγα, παταγας). σπαταγγίζωσπαταγγίζω,= ταράσσω, Hsch. σπαταλάωσπᾰτᾰλ-άω,

   A live softly or in excessive comfort or indulgence, Plb.36.17.7, IG14.2002 (Rome), LXX Si.21.15, 1 Ep.Ti.5.6, Ep.Jac.5.5; τὰ σπαταλῶντα τῶν παιδίων spoilt children, Theano in Pythag.Ep.4.4, cf. Diog.Ep.28.7.

Previous page

Next page


Henry George Liddell; Robert Scott [1940], A Greek-English Lexicon; Machine readable text (Trustees of Tufts University, Oxford) [word count] [greatscott69].
Powered by PhiloLogic